ใครบ้างที่ไม่กลัวผี ? คงจะน้อยมาก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ฉัน แต่เรื่องผีที่แหละที่คนกลัวผีชอบมากที่สุด

เรื่องที่จะเล่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนเลย อาจจะไม่ถึงกับผีเพราะว่าไม่ได้เห็นชัดๆ เรียกว่าอาถรรพ์ก็แล้วกันนะค่ะ เพื่อไม่ให่เป็นการเสียเวลา ไปอ่านกันเลย

โรงเรียนของฉันป็นโรงเรียนประจำอยู่ในจังหวัดลพบุรี ถึงจะเปิดได้ไม่นานแต่ก็มีเรื่องน่ากลัวน่ากลัวเกิดขึ้นเยอะแยะ คงเพราะที่ตั้งของโรงเรียนเป็นที่ที่โรงเรียนเช่าวัดข้างๆเอา และฉันจะเล่าเจาะไปเป็นที่ๆนะคะ

เริ่มจากที่หอกันเลย หอชายไม่ค่อยจะมีเรื่องเล่าเรื่องผีเท่าไรเพราะสร้างทีหลัง แต่หอหญิงทั้งสองหอเรียกว่ามีผีไม่ขาดสาย หอพักของเราแบ่งออกเป็นตอน 1 ชั้น 2 ตอน โดยตอนนึงจะมีประมาณ 40 คน ตั้งแต่ม.1 - ม.4 ฉันก็อยู่ที่หอนี้มาตลอด ที่น่ากลัวที่สุดของหอก็คืออาจารย์ อาจารย์คุมหอที่โรงเรียนมีsenceถึง 2 คน เค้าเล่าว่าอาจารย์คนแรกมีพี่ชายที่ตายแล้วคอยช่วยเหลืออยู่ ฉันก็เลยไปถามอาจารย์ว่า "อาจารย์ เค้าว่าพี่อาจารย์ที่ตายแล้วอยู่กับอาจารย์หรอ" แต่อาจารย์กลับไม่ตอบ ยิ้มอย่างเดียวแถมยังบอกอีกว่าอยากเห็นหรอพอฉันไปเล่าให้เพื่อนๆฟัง เพื่อนๆก็บอกว่าลองดูเงาอาจารย์ บางทีมีสองเงาเลยนะ และที่ชั้นตอนชั้นตอนนึง 3-4B เค้าว่าตอนนี้ก็มีผีมากและเป็นตอนที่ติดอยู่กับห้องนอนของอาจารย์คนนี้ เวลาใครโดนผีหลอกนะก็จะไปนอนห้องอาจารย์คนนี้เพราะว่าเหมือนว่าพี่ของอาจารย์เค้าใหญ่อะไรประมาณนี้ ส่วนอาจารย์อีกคนนึง อันนี้เห็นกับตาตัวเองเลย วันนั้นน่าจะเป็นวันเสาร์นี่แหละ อาจารย์คนนี้กำลังจะมาเปิดหอให้ขึ้นไปตอนบ่าย ตอนที่อาจารย์กำลังจะไขกุญแจ(ยังไม่ได้จิ้มเข้าไปเลย) อาจารย์เค้าก็รีบวิ่งไปที่หลังหอ และก็เจอเด็กกำลังโดดหอ น่าแปลกที่เด็กๆก็นั่งดูทีวีกันอยู่ใต้หอ แต่กลับไม่ได้ยินเสียงคนกระโดดหอ แต่อาจารย์กลับรู้ เค้าว่ามีคนบอก เวลาเด็กไม่ลงหออาจารย์แกรู้หมด แล้วแต่ว่าจะเลือกคนไหนเท่านั้น เด็กคนที่โดดหอมันเป็นทอมขึ้นไปหาแฟนที่ไม่ได้ลงหอ เพราะว่าตัวเองอยู่อีกหอนึงก็เลยกลัวอาจารย์จับได้ก็เลยต้องกระโดด แต่น่าเสียดายที่ไม่ค่อยฉลาด โดดลงมาได้ๆงตั้งสองชั้น รุ่งเช้าเข้าเฝือกขาเลยค่ะเพื่อนๆมันเลยต้องช่วยพยุง แต่แทนที่จะน่าสงสาร ขอเปลี่ยนมาเป็นสมเภชดีก่า อิอิ

วันรับน้อง ปีที่ฉันกำลังจะขึ้นม.4 เนื่องจากถือว่าเหมือนกับเป็นเด็กใหม่ก็เลยต้องรับน้องอีกทีหลังจากที่เคยโดนตอนม.1 ปีนี้มีฐานใหม่คือฐานวัดใจ ถูกจัดขึ้นตอนกลางคืนค่ะ ตอนแรกม.1 กะม.4 ก็ถูกเรียกขึ้นไปบนหอประชุม ถูกจับแยกออกเป็นกลุ่มๆแบบสุ่มๆ ตอนนั้นฉันไม่ค่อยรู้สึกอะไรเพราะม.4เพื่อนฉันทั้งน้านนนนนนน จากนั้นพวกพี่ๆม.5ที่เป็นคนจัดฐานนี้ก็เริ่มปิดไฟทั้งหมดในห้องประชุม เค้าเปิดเรื่อง JUON ภาคแรก และพี่ๆเค้าก็เริ่มจับฉลากเพื่อเลือกกลุ่มให้เข้าฐาน กลุ่มของฉันนั่งรออยู่นานามากคิดดูคนหนังจบหน่ะยังไม่ได้ไปเลย จนกระทั่งตอนนี้หอประชุมก็ตกอยู่ในความเงียบ สักพักฉันก็ได้ยินเสียงกรี๊ดมากจากโรงยิม ( ที่นั่นแน่ๆ ) พวกพี่ๆเค้าตกใจที่ได้ยินเสียงกรี๊ดเพราะตอนแรกตั้งใจว่าไม่ให้น้องๆรู้ตัวว่าจะต้องเจออะไร ก็เลยเปิดภาคสองต่อ ส่วนกลุ่มที่เข้าฐานเสร็จพวกพี่ๆเค้าก็ให้รอที่โรงอาหารด้านล่างหอประชุมห้ามขึ้นมาหาเพื่อน แต่ว่าเพื่อนของฉันเข้ามาได้ไม่รู้ว่ามันทำยังไง ก็เลยรู้ว่าเค้าจัดฐานที่โรงยิม แหมโรงยิมมันห่างเหินจากชุมชนเหลือเกิน ยิงดึกยิ่งมืด เพื่อนมันบอกว่าจะมีคนแกล้งไกวชิงช้าที่ด้านหลังโรงยิมด้วย อย่าไปดู เค้าให้ดูไรก็อย่าไปดู ไม่มีผีจริงๆหรอก เพื่อนฉันคนนี้มันเป็นคนใจเด็ด แต่มืดๆอย่างนั้นฉันจะไม่กลัวไหวหรอ เพื่อนฉันคนนี้ก็เลยบอกว่างั้นเดี๋ยวจะไปด้วยอีกรอบนึงหนุกดีไม่มีใครรู้หรอก และแล้วก็ถึงกลุ่มเราสักกะที กลุ่มเกือบสุดท้ายเลยค่ะ กลุ่มของฉันมีผู้ชายอยู่แค่คนเดียว มันเป็นเพื่อนกันฉันเหมือนกัน ตัวมันขนเยอะมากกกกกกกกกจนน่าเกลียดแต่นิสัยดีมากมาก( แต่ตอนโมโหนี่ชกตู้ดับเพลิงซะเบี้ยวมาแล้ว ) จากนั้นทุกคนในกลุ่มก็ถูกมัดรวมกัน เป็นการผูกความสามัคคี ในใจฉันหล่ะอยากโดดออกจากกลุ่มจริงๆเล้ย~ พวกเราถูกเอามารออยู่ที่หน้าห้องพยาบาลเพื่อที่จะรอเข้ากลุ่มต่อไป ทีนี้หล่ะค่ะได้ยินเสียงกรี๊ดกันชัดๆเลย และตอนนั้นเอง( เลียนแบบปังคุง ) ก็มีพี่คนนึงวิ่งร้องให้มาที่โรงพยาบาลและไฟในโรงยิมก็เปิดหมดทุกดวง พระเจ้าเข้าข้างฉันแล้วหล่ะ เกิดเรื่องแน่ๆและฉะนก็คงไม่ต้องเข้าไป พี่คนนี้บอกว่าเห็นกระโดดลงมาจากโรงยิมชั้นสอง ( โอ้โฮโรงยิมมันสูงกว่าตึกธรรมดานะ ) สุดท้ายฉันก็ลเยต้องกลับไปนอน ดีใจจัง

อ้อแต่ก่อนกลับพวกพี่ๆเลยโดนท่านพ่อผอ.ด่าเลย ว่าเล่นอะไรไม่รู้เรื่อง ดันมาเล่นตอนกลางคืน

สุดท้ายนี้ สมน้ำน่าม.5 รุ่นนี้จริงๆ ( อ้อมันเป็นความแค้นระหว่างรุ่นซึ่งมีความเป็นมายาวนานตั้งแต่ม.1 ค่ะ )